Edwin's Journaal

<edwin@bitstorm.org>

Gedachten en belevenissen van Edwin Martin.

    Edwins journaal
  1. Archief
  2. Jolies weblog
  3. Leora

Amsterdam Maker Festival 2014

ma 2 jun 2014 23:30

Al jaren kijk ik verlekkerd naar de Amerikaanse Maker faires. Het afgelopen weekeinde was er eindelijk ook een variant in Amsterdam.

Hoewel de Amerikaanse fair erg op techniek is gericht, is het Amsterdam Maker Festival veel breder: zo waren er ook ambachtslieden en kunstenaars. Deze brede opzet zorgt er voor dat iedereen wel iets vindt dat hem/haar boeit.

De locatie was de Kromhouthal, een mooie oude motorenfabriek in Amsterdam-Noord, ideaal gelegen naast iFabrica, een open werkplaats.

Zowel ik als mijn twee dochters die mee waren hebben er een heel leuke dag gehad en we hopen dat het een jaarlijks terugkomend evenement wordt.

OHM2013

zo 15 sep 2013 11:26

Net als bij de vorige editie, HAR2009, waren we ook deze keer weer met het hele gezin aanwezig bij OHM2013.

OHM2013 was een vierdaags hacker/maker festival waar continu presentaties en workshops worden gehouden. Zo zijn Leora en Rosalie naar een film-, Minecraft- en programmeerworkshop geweest.

Ik heb zelf een TinyMatrix workshop gehouden. Ik had deze al eens eerder met mijn dochters gemaakt en dit keer met tien jongeren. Heel leuk om achteraf allemaal trotse jongeren met hun zelfgemaakte TinyMatrix te zien. Op GitHub staat de TinyMatrix source code.

Jolie heeft een presentatie gegeven over de tragedie van de Loveparade in Duisburg.

TinyMatrix maken met mijn dochters

vr 10 mei 2013 00:09

Sinds vorig jaar heb ik een oude hobby van mij weer opgepakt: elektronica. Er is wel wat veranderd. Tegenwoordig kan je voor een paar euro een microcontrollertje kopen die je zelf kan programmeren en dingen laten doen.

Zo kwam ik een projectje tegen waarmee je een LED-matrix op zo’n microcontroller soldeert, een weerstandje en een schakelaartje toevoegt en met een knoopcelbatterijtje heb je een TinyMatrix: een heel klein schermpje waarop je zelfgemaakte dingen kan laten zien. Tim Toner heeft een handleiding van zijn TinyMatrix online gezet.

Dit leek me wel een leuk low-budget project voor mijn dochters van bijna acht en bijna elf jaar oud.

Ik heb eerst op papier roosters gemaakt waar ze zelf figuurtjes op konden tekenen. Ze konden ook figuurtjes laten afwisselen zodat een eenvoudige animatie ontstaat. Het omzetten van de figuurtjes in getallen voor het programma hebben ze ook zelf gedaan.

Voor de animaties moest ik wel de sourcecode aanpassen. Na de programmaatjes op de microcontrollertjes te hebben gebrand en te hebben getest konden we vandaag alles in elkaar solderen. Voor mijn jongste dochter was dat net iets te lastig, dus daar heb ik bij geholpen.

Knoopcel erin en hun zelfgemaakte figuurtjes komen tot leven in een halsketting. Het was leuk om te doen en ik weet zeker dat ze er ook wat van hebben opgestoken :-)

Dagje aan het strand bij opa Piet in Oostkapelle

zo 1 jul 2012 11:56

Gisteren zijn we naar Oostkapelle in Zeeland geweest om de verjaardag van mijn schoonvader Piet te vieren. Na een wandeling door de bossen van Kasteel Westhove lekker kibbeling eten in een strandtent en bijkletsen terwijl de kinderen zich prima vermaken op het strand.

Touch screen van mijn iPad vervangen

za 31 maa 2012 13:02

Een tijd geleden vond ik mijn iPad flink bekrast naast de bank liggen. Na wat CSI-werk trokken we de conclusie dat dat is gekomen door glitternagellak van mijn kleine dochter die het spel Talking Gina speelde, waarbij je flink over de buik van de giraf moet wrijven.

Daar zat ik dan, met een iPad waarvan zowel het beeld als de vingerbediening niet meer goed werkt.

Op internet heb ik nog gezocht of je de krassen eruit kon poetsen. Tips met tandpasta, banaan en brasso kwamen voorbij. Brasso haalde wel de scherpte van de krassen eruit, maar daarmee verdween ook weer de oleofobische laag, waardoor het scherm ruwer werd en vingerafdrukken nog prominenter zichtbaar waren. Niet echt een succes, dus.

Zou het niet mogelijk zijn om het aanraakscherm te vervangen? Voor dit soort dingen kijk ik altijd bij de online winkel Deal Extreme in Hong Kong, waar ze allerlei goedkope hardware verkopen. En jawel, daar was de “Genuine Replacement Touch Screen Assembly for Apple iPad 1”. Voor de G3-iPad hebben ze overigens een andere variant.

Vijftig euro, is dat het waard? Ik wilde nog wel een tijdje met mijn iPad 1 doen, dus dat was wel 10% van de aankoopprijs waard.

Dus maar besteld en ruim anderhalf maand kreeg ik het scherm binnen. Dat is best lang. Ik vermoed dat ze heel veel bestellingen opsparen om ze in één keer te kunnen versturen, zodat de verzendkosten lager worden. Voor verzendkosten hoef je nu niets extra te betalen.

Ik had ook een “Professional Phone Disassembly Tool” besteld, maar dat was lang niet sterk genoeg om het scherm uit de iPad te wippen. Ook de bijgeleverde schroevendraaiers waren nutteloos voor de iPad.

Het beste gebruik je een plamuurmes. Zorg ook dat je een torx schroevendraaier maat 5 hebt.

Als je zoekt op disassembling ipad, dan krijg je genoeg filmpjes over hoe je de iPad uit elkaar kunt halen.

Tijdens mijn iPad-reparatie heb ik een reeks foto’s gemaakt, zodat je het proces kunt volgen.

Is het verstandig om dit zelf te doen? Je moet wel heel voorzichtig zijn en een fijne motoriek hebben. Het lastigste was het vastmaken van de drie stekkertjes als je het scherm weer in de iPad plaatst. Heb je de ene vast, dan gaat de ander weer los.

Kijk ook even of de iPad het doet voordat je het scherm naar binnen klikt. Werkt het scherm en het aanraakscherm? Vergeet ook niet het folie aan de binnenkant te verwijderen. Bij het verwijderen van het beschadigde aanraakscherm zijn nogal wat weerhaakjes gesneuveld en dat wil je niet laten gebeuren met je nieuwe scherm.

Nu kan ik weer een tijdje voort met mijn iPad 1, voordat de nieuwe nieuwe iPad uitkomt.

Chinees Nieuwjaar 2011

ma 7 feb 2011 00:22

Ik heb het al vaak willen doen, maar het kwam er steeds niet van: het Chinese Nieuwjaar op de Nieuwmarkt fotograferen. Dit jaar vroeg mijn zwager Mark mee en dat was de perfecte gelegenheid om het dit jaar wel te doen. Marks nichtjes Jalisha en Anja kwamen ook opdagen.

Eigenlijk viel het een beetje tegen. Er was vrij weinig vuurwerk en slechts één draak. Uiteindelijk werd het toch een leuk dagje uit.

Mark heeft zijn foto's op Flickr gezet: Amsterdam Family Meet.

Foto's van het in 1989 door stadsnomaden bevolkte KNSM-eiland

zo 30 jan 2011 15:25

Het is 1989. In het Oostelijk havengebied van Amsterdam loopt de hoeveelheid werk al jaren terug. De KNSM heeft een eiland in het gebeid verlaten. Het terrein met gebouwen en loodsen wordt bevolkt door stadsnomaden: zwervers, kunstenaars en (andere) mensen die het gangbare leven willen ontvluchten. Als amateurfotograaf hoor ik van dit eiland en zijn stadsnomaden en pak de fiets om daar foto’s te maken. Het werd een serie van 50 foto’s die een mooi beeld geven van deze unieke plek in een unieke tijd.


Nu, 22 jaar later, is er op dit eiland een compleet nieuwe wijk gebouwd. De negatieven heb ik ingescand en ben terug gegaan om een paar foto’s “opnieuw” te maken.


Met deze foto’s heb ik onderstaande pagina ontwikkeld. Blader door de foto’s en vergelijk ze met hoe het er nu uitziet.

Open Dag Noord-Zuidlijn

di 22 jun 2010 23:23

Op 5 juni ben ik met m'n dochtertjes naar de open dag van de Noord/Zuidlijn geweest. De put voor het Centraal Station, waar we het eerst naar toe gingen, had een wachtrij van drie kwartier. Dat was in de warme zon nog net te doen. Een half uur later was de lengte van de rij al verdubbeld.

Eenmaal beneden begaf je je in een andere wereld. Ik vertelde dat als ze groot zijn, hier treinen zullen rijden waar ze zelf misschien ook gebruik van zullen maken. Ik weet niet in hoeverre ze zich dat echt konden beseffen.

Vervolgens gingen we met de pont naar Amsterdam-Noord. Daar kon je door een stuk tunnel lopen. Ter afsluiting hebben we bij De Pont een glaasje cola gedronken.

En of ze er nu iets van snapten of niet: het was in ieder geval een leuk dagje uit.

Rattenstaarten

wo 14 apr 2010 22:06

Je hoeft niet een grote gadgetfreak te zijn om veel kabels te hebben. Achter mijn stereo/tv-installatie, achter mijn bureau met computer en verder in diverse tassen en dozen: veel, heel veel kabels zijn er te vinden.

Tot voor kort lagen of hingen ze er los bij: een erg rommelig en onhandige situatie. Al jarenlang ben ik op zoek geweest naar een goede oplossing en heb van alles geprobeerd: tie-wraps, touwtjes, ijzerdraadjes, klittenband enzovoorts. Er bestaan wel kant-en-klare oplossingen, zoals een mooi stukje klittenband van vijf euro per stuk. Maar ik heb er tenminste tientallen nodig, dus dat zou een erg dure oplossing worden.

Tot ik bij de Gamma zogenaamde rattenstaarten vond. Dit zijn plastic buigzame stokjes met aan het eind een oog waar de staart doorheen kan. Door verdikkingen in de staart kan je zo een lus maken van verschillende groottes.

En de prijs? Een zakje van honderd stuks kost... 65 cent.

Inmiddels heb ik meerdere zakjes gekocht en zijn al heel wat kabels in ons huis netjes bijeengebonden met rattenstaarten. Ook alle losse kabels zijn nu netjes opgerold gemakkelijk te vinden.

Ziekenhuisagressie eigen schuld

zo 7 feb 2010 17:51

Als je wel eens een ziekenhuisserie hebt bekeken, denk je dat op de eerste hulp een team artsen en verplegers klaar staat om gewonden op te vangen. "Elke seconde telt", hebben we immers zo vaak gehoord.

Uit eigen ervaring in Amsterdam weet ik dat de werkelijkheid heel anders is. Er gebeurt een ongeluk en omdat je de ernst niet goed kan inschatten haast je je zo snel als je kan naar de eerste hulp van het dichtsbijzijnde ziekenhuis. In de wachtruimte vind je alleen wachtende patienten. Dan zie je een portier/bewaker en gaat daar op af. Hij werpt een blik en zegt dat je in de wachtkamer moet blijven wachten.

Na vijftien minuten heb je nog geen witte jas gezien. En hoe weet de portier dat je geen directe hulp nodig hebt? Hij heeft toch geen medische scholing? Krijg je alleen directe hulp als het bloed uit je aderen gutst?

Ik kan me goed voorstellen dat de combinatie van het ontbreken van informatie, de mogelijk bedreigende situatie en de afwezige hulpverlening bij sommige patiënten kunnen leiden tot een stressniveau waar ze niet mee om kunnen gaan. Met agressie en alle narigheid tot gevolg.

Dit zou eenvoudig te voorkomen zijn als een vriendelijke verpleger regelmatig komt kijken en de wachtenden gerust stelt. Dat is ook prettig voor de andere wachtenden die misschien niet agressief zouden worden.

Maar nee, de ziekenhuizen bezuinigen liever en laten de patiënten aan hun lot over. Met het gevolg dat af en toe iemand uit zijn vel schiet en de politie "moet" worden ingeroepen. Alsof dat een goede oplossing is.

Ik keur agressief gedrag absoluut niet goed, maar de communicatie van de ziekenhuizen naar patiënten is minstens zo slecht.